بازخوانى حوادث تاريخى اساساً به اين منظور است که درسهاى آن و عبرتهاى آن براى نسلهاى بعد باقى بماند. درس اين حادثه (حادثه اي که در روز نوزدهم بهمن در سال 57 اتفاق افتاد) براى ملت ايران در همهى دورانها يک درس زنده است. اقدام شجاعانه، قدرتمندانه، با اتکاء به نفس و برخاستهى از يک عقلانيت صحيح و برخاستهى از يک ايمان شورانگيز. اگر ايمان هم نبود، نميتوانست اين حرکت اتفاق بيفتد. و مجموعهى انقلاب ما از آغاز تا انجام، مظهر يک چنين حقيقتى است: يک فکر درست و هوشمندانه، همراه با ايمان شورانگيز، همراه با شجاعت و اقدام و نهراسيدن از آنچه که در اين راه پيش خواهد آمد. اين عناصر اصلى است که يک ملت را بالا ميکشد؛ فقدان اينهاست که يک ملت را تحقير ميکند.
انقلاب اسلامى عزت را جايگزين تحقيرى کرد که بيگانگان بر اين ملت روا ميداشتند؛ استقلال را جايگزين آن وابستگى تلخ و ذلتبار ميکرد؛ ايستادگى و اقتدار را جايگزين آن تسليم محض در مقابل بيگانگان کرد. آن روز، مسئولين کشور بزرگِ ما در مقابل بيگانگان، در ردههاى مختلف و در اساسىترين مسائل کشور تسليم بودند؛ يعنى در هر مسئلهاى که اراده بيگانگان - يک دوره انگليس، در دورهى چند ده سالهى بعد هم امريکا - به آن تعلق ميگرفت، در داخل تحققپذير بود؛ تا آنجائى که به دست مسئولان اين کشور بود. و ملت مجبور بود تحمل کند؛ تسليمپذيرى مطلق. انقلاب اين حالت تسليمپذيرى را به حالت اقتدار و ايستادگى تبديل کرد؛ آن وابستگى را به استقلال تبديل کرد؛ آن حقارت را به عزت تبديل کرد؛ آن حکومت مطلقهى موروثىِ غيرمنطقىِ بىمبنا (سلطنت) را به حکومت مردم و مردمسالارى تبديل کرد. انقلاب بکل پايههاى ويرانگر انسانى را که ارزشهاى انسانى را ويران ميکرد و در داخل کشور به وسيلهى رژيم طاغوت در طول سالهاى متمادى بنا گذاشته شده بود، ويران کرد؛ پايههاى جديدى ساخت که هويت جديدى براى کشور به وجود آورد.
ارتش هم هويت جديدى پيدا کرد. امروز ارتش هويتش با هويت ارتشِ دوران طاغوت بکلى متفاوت است. امروز شما حافظ منافع مردميد؛ آن روز ارتش موظف بود که حافظ منافع سلطنت و رژيم طاغوت و عناصر وابسته و پليدِ حاکم بر اين کشور باشد. امروز شما در مقابل دشمن احساس عزت ميکنيد؛ خودتان ميسازيد، خودتان فرا ميگيريد، خودتان تحقيق و پژوهش ميکنيد؛ آن روز مجبور بوديد هرچه آنها ميدهند، چشمبسته قبول کنيد. اينهاست که يک ملت را وقتى وارد اين جاده شد، به اوج ترقى و عظمت ميرساند. لذا ملت ايران راه پيشرفت را پيدا کرد و حرکت کرد. هزينههايش را هم پرداختيم؛ اين ملت در راه آرمانها ميدانست و ميداند که بايد هزينه بپردازد؛ بدون پرداختن هزينه نميشود به اوج رفت. اين هزينه را پرداختيم، اما به توفيق الهى پيش رفتيم.
امروز ملت ايران عزيز است؛ الهامبخش است؛ نظام جمهورى اسلامى يک نظام مقتدر شناخته شده است و کشورهاى گوناگون، قدرتهاى مختلف - منطقهاى و فرامنطقهاى - در مقابل عظمت ملت ايران ناچار به اعتراف هستند و عظمت اين ملت را اعتراف ميکنند. در همهى زمينهها ملت ايران توانائى خود را، قدرت خود را نشان داد. قدر اين را بايد دانست.