مجسمهاي در نزديک کازرون وجود دارد که نشان ميدهد والرين، امپراطور روم پس از شکست از پادشاه ايران (شاهپور اول) در برابر وي زانو زده است. پس اگر يونانيها به جهانگردان خود بياباني را نشان ميدهند که در آن سربازان ايراني از روم شکست خوردهاند، شما هم اين مجسمه را نشان دهيد ... اين به اون در! (خنده حضار).

گفتني آنکه در سال 258ميلادى، شاهپور اوّل، پادشاه مقتدر ساساني، زمان را براى مبارزه با ارتش روم مناسب ديد. چرا که شمال امپراتورى روم به شدت درگير نبرد با ژرمنها بود. در مرکز نيز تغييرات مداوم، قدرت امپراتوران روم را ضعيف کرده بود. بنابراين شاهپور با گذر از فرات، انطاکيه را تصرف کرد و آماده نبرد با والرين شد. امپراتور روم با تجهيز سپاهى عظيم از جنوب اروپا عازم انطاکيه شده و 259شهر را از ايران باز پس گرفت و عقبنشينى زودهنگام ايرانيها او را به طمع تسخير بينالنهرين انداخت؛ اما سپاه ايران ارتش او را به مانند ارتش کراسوس محاصره کرده و سرنوشتى مشابه برايش ايجاد کردند (همان بلايي که روسها تاکنون دوبار بر سر سپاهيان ناپلئون و ارتش رايش هيتلري آورند؛ تکنيکي که متعلق به ايرانيان است). در اين نبرد که در نزديک شهر ادسا روى داد، دهها هزار رومى کشته شدند و هرچه تلاش کردند نتوانستند از محاصره خلاص شوند. والرين پس از تسليم، به اسارت شاهپور درآمد و تا سالها تحت خدمت شاهپور بود؛ چرا که شاه ايران از او به عنوان خدمتکار استفاده کرد.