روز «بعثت»، تحقيقاً بزرگترين روز در تاريخ بشريّت است. روز ولادتِ برجسته ترين و شريف‌ترين مفاهيم و ارزشهاست. بعثت نبىّ‏اکرم عليه‏الصّلاةوالسّلام، يک حرکت عملى بود تا بشر را از يک سو به سرمنزل کمال فردى، روحى و معنوى، و از سوى ديگر به تعالى زندگى اجتماعى و اصلاح وضع جوامع برساند. مسئله اين است که در بعثت پيغمبر، آنچه به مردم هديه شد، فقط تعدادى مفاهيم خشک و ارائه طريقى که رهروى در آن نيست و کسى زمام امور مردم را در آن راه در دست ندارد، نبود. از لحظه اوّل، اين بعثت در وجود خودِ آن بزرگوار و سپس در روح و جان و در عمل مؤمنين به اين پيام، تحقّق يافت و جاهليّت، از لحظه اوّل، از اين پيام ضربه خورد و با آن مقابله کرد. اين، خصوصيت بعثت انبياست.
اين، مخصوص نبوّت خاتم هم نيست. انبيا حرکت مى‏کنند و آنچه را که در مقام تعليم به انسانها هديه مى‏کنند، در عمل هم نشان مى‏دهند. خودشان اوّلين کسانى هستند که اين راه را طى مى‏کنند. ....

پيام مبعث را مى‏شود در قرآن، در بخشهاى برجسته‏اى جستجو کرد. من دو قسمت از اين پيام عظيم را اشاره مى‏کنم که ببينيد چقدر براى ما مسلمانان مهم است و چطور در مقابل ما برنامه و راه قرار مى‏دهد:
يکى اين پيام است که در آياتى از قرآن، به آن اشاره شده است؛ از جمله اين آيه که مى‏فرمايد: «بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحيم. کتابٌ انزلناه اليک لتخرج النّاس من الظلمات الى‏النور» (ابراهيم: 2) پيام خروج از ظلمت و ورود به نور.
نور و ظلمت، چيزى نيست که براى انسان در بخشهاى مختلف، قابل اشتباه باشد. اسلام و پيام بعثت، انسانها را از ظلمات جهل، ظلمات عادات زشت، خُلقيّات بد، فتنه‏هاى ميان افراد بشر، خرافاتى که بر ذهنهاى انسانها حاکم مى‏شود، پنجه مى‏اندازد و آنها را از راه مستقيم منحرف مى‏کند، ظلمات ظلم و طغيان - اينها همه ظلمات است - خارج مى‏کند و به نورى که مقابل آن است، هدايت و دلالت مى‏کند.
در آيات متعدّدى از قرآن، اين مضمون تکرار شده است؛ يعنى يک تحوّل در زندگى انسان، از لحاظ اجتماعى، از لحاظ هدف گيرى و از لحاظ فردى؛ از همه جهت.
يک نقطه‏ى برجسته ديگر، مسئله‌ي اخلاقيّات و تزکيه نفوس است که آن هم در آياتى از قرآن مورد تأکيد قرار گرفته است و در حديث نبوى معروف بين همه فِرَق اسلامى هم هست که «بُعِثتُ لِاُتَممّ مکارم الاخلاق» (مرآة العقول، ج 7، ص 347).

برادر مجاهد و بسيار عزيز جناب آقاي سيّدحسن نصرالله ادام‌الله عمره و عۣزّه و عافيته

سلام عليکم بما صبرتم

درود بر شما و بر ديگر برادران و بر يکايک مجاهدان حزب‌الله.

آنچه شما با جهاد و مقاومت بي‌نظير خود به امت اسلامي هديه کرده‌ايد از حد توصيف اين‌جانب بالاتر است. جهاد دلاورانه و مظلومانه‌ي شما که نصرت الهي را به شما ارزاني داشت،‌ بار ديگر ثابت کرد که سلاح‌هاي مدرن و مرگبار در برابر ايمان و صبر واخلاص‌‌،‌ ناکارآمد است و ملتي که ايمان و جهاد دارد مغلوب سيطره‌ي قدرتهاي ستمگر نميشود. پيروزي شما پيروزي اسلام بود.‌ شما توانستيد به حول و قوه‌ي الهي ثابت کنيد که برتري نظامي، به ابزار و سلاح و هواپيما و ناو و تانک نيست، به قدرت ايمان و جهاد و فداکاري همراه با عقل و تدبير است. شما برتري نظامي خود را بر رژيم صهيونيستي تحميل کرديد؛ تفوق معنوي خود را در ابعاد منطقه‌ئي و جهاني تثبيت نموديد؛ افسانه‌ي شکست‌ناپذيري و هيبت دروغين ارتش صهيونيست را به سخره‌ گرفتيد؛‌ و آسيب‌پذيري رژيم غاصب را به نمايش گذاشتيد. شما به ملتهاي عرب، عزت بخشيديد و توانائيهاي آنان را که دهها سال بوسيله‌ي تبليغات وسياستهاي استکباري، انکار شده‌بود،‌ در صحنه‌ي عمل به همه نشان داديد.

آنچه اتفاق افتاد حجتي از سوي خداوند بر همه‌ي دولتها و ملتهاي اسلامي و بويژه در منطقه‌ي خاورميانه است. شما بار ديگر مصداق اين کلام نوراني قرآن شديد:

قَدْ کانَ لَکُمْ ءَايَةٌ فى فِئَتَينِ الْتَقَتَا فِئَةٌ تُقاتِلُ فى سبِيلِ اللَّهِ وَ أُخْرَى کافِرَةٌ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْى الْعَینِ وَ اللَّهُ یُؤَیِّدُ بِنَصرِهِ مَن یَشاءُ إِنَّ فى ذَلِک لَعِبرَةً لأُولى الأَبْصارِ.

این ‌اولوالأبصار، امروز توده‌های میلیونی و جوانان غیور و مؤمن در کشورهای منطقه، و سیاسیون سالم، و زمامداران و رهبران مستقل و خردمندند.

جهاد مظلومانه‌ی شما، دشمن را افشاء کرد و چهره‌ی حقیقی او را به نمایش گذاشت. کشتار بیرحمانه‌ی مردم غیرنظامی؛ به خاک و خون کشیدن کودکان بیگناه و زنان بیدفاع؛‌ حادثه‌ی قانا و نظائر متعدد آن،‌ ویرانسازی هزاران خانه و کاشانه و آواره کردن هزاران خانواده؛‌ نابود کردن زیرساختهای بخش مهمّی از لبنان،‌ و فجایعی از این قبیل ،‌ چهره‌ی‌ حقیقی زمامداران آمریکا و برخی دولتهای اروپائی را در کنار چهره‌ی کریه و منفور رژیم صهیونیستی به همه نشان داد. نشان داد که شعارهای منافقانه‌ی آنان در باب حقوق بشر و آزادی و دموکراسی، چقدر آلوده به دروغ و فریب و رذالت است. نشان داد که وقتی زمامداران کشورها از رحم و شفقت و منطق و صداقت بیگانه باشند چه فجایعی ممکن است برای جامعه‌ی انسانیت پیش بیاید. سخنان اخیر رئیس جمهور آمریکا در دفاعی قلمداد کردن جنایات رژیم صهیونیستی و ادعاهای خنده‌آور او در باره‌ی پیروز شدن اسرائیل در جنگ لبنان، نمونه‌ی روشنی از این بیرحمی و شقاوت و بی‌منطقی را در برابر چشم همه گذاشت.

و اما لبنان .. و ما ادراک ما لبنان .. لبنان به برکت همت و شجاعت مردم خود درخشید. دشمن به غلط پنداشته بود که با حمله به لبنان ضعیفترین حلقه‌ی کشورهای منطقه را هدف قرار میدهد و طرح وهم‌آلود خاورمیانه‌ی دلخواه خود را کلید میزند. دشمن، یعنی امریکا ـ اسرائیل، از صبر و هوشمندی و دلاوری ملت لبنان غافل بود؛‌ از توانائی بازوان سطبر لبنان غافل بود؛ از سنت الهیِ« ... کم مِّن فِئَةٍ قَلِیلَةٍ غَلَبَت فِئَةً کثِیرَةَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصابرِینَ» غافل بود.

ملت لبنان و جوانان دلاور و سیاستمداران هوشمندش با سیلی سخت خود، او را از این غفلت بیرون آوردند. دشمن اکنون در صدد بریدن این بازوی توانا و کارآمد است؛‌ در صدد ایجاد اختلاف میان سیاستمداران است؛‌ در صدد پاشیدن ویروس بی‌صبری و تردید در مردم است. همه باید در برابر این سمپاشیها بیدار باشند. به حول و قوه‌ی الهی شما در خنثی کردن توطئه‌های آنان موفق خواهید شد و پیروزی دومی بدست خواهید آورد، انشاءالله. جهادی که اکنون در این میدان جدید،‌ پیش روی شماست مانند جهاد فداکارانه‌ی شما در میدان نظامی، حائز اهمیت و در آن، صبر و توکل و اخلاص و تدبیر،‌ تعیین کننده است.

به شما و دیگر برادران و دلاوران عرصه‌ی جهاد درود میفرستم و دست و بازوی همه‌ی شما را می‌بوسم.

شما ببينيد قريب يک ماه است که دشمنان اسلام اين‏طور جنايتکارانه به يک جمع مسلمان حمله مى‏کنند - يک جنگ معمولى هم نيست؛ جنگى است سرشار و لبريز از جنايتهاى جنگى، کشتار مردم بى‏دفاع، استفاده‏ى از سلاحهاى ممنوع و غيرقانونى - اما دولتهاى اسلامى، بخصوص برخى از دولتهاى عرب، دست روى دست گذاشته‏اند، دارند نگاه مى‏کنند! اين اشتباه، بسيار خسارتبار است. اين دولتها ملاحظه‏ى امريکا و ملاحظه قدرتهاى استکبارى را مى‏کنند؛ اما آنها در هنگام خود، ملاحظه اينها را نخواهند کرد. دشمن هم البته فعال است و مسأله‏ى شيعه و سُنى يکى از ابزارهاى مهم دشمنان براى زمينگير کردن امت اسلامى است. هم سُنى‏ها بدانند، هم شيعه‏ها بدانند؛ همه، در ايران و در دنياى اسلام، اين را بدانند که اختلاف شيعه و سنى يکى از ابزارها و چماقهاى دشمن عليه امت اسلامى است. آنها هر جور بتوانند، از اين ابزار استفاده مى‏کنند. آن روزى که سُنىِ فلسطينى زير فشار است، يک عده‏اى را با اين شعار، با اين تبليغات، که: اينها سُنى هستند، شما شيعه هستيد؛ سعى مى‏کنند نگذارند کمک کنند. امروز که شيعه‏ى لبنان زير فشار است، به يک عده‏اى مى‏گويند: شما سُنى هستيد، اينها شيعه هستند؛ به آنها کمک نکنيد. آنها نه به شيعه احترامى مى‏گذارند، نه به سُنى؛ آنها با اصل اسلام طرفند.    ادامه مطلب...

محبت به اميرالمؤمنين (عليه‏الصّلاةوالسّلام) و ارادت به اين مرد بزرگ تاريخ بشريت و تاريخ اسلام، نه مخصوص شيعيان است، نه حتى مخصوص به قاطبه‏ى مسلمانان؛ بلکه اين چيزى است که آزادگان عالم در آن با مسلمانان شريکند. شما مى‏بينيد که شخصيتهايى که مسلمان هم نيستند، درباره‏ى اين چهره‏ى درخشان و خورشيد تابناک اظهار ارادت مى‏کنند، کتاب مى‏نويسند، شعر مى‏گويند. خيلى خطاست اگر اميرالمؤمنين على‏ابن‏ابى‏طالب در بين مسلمانان يک وسيله‏ى اختلاف قرار بگيرد. آن بزرگوار شخصيتى است که همه‏ى مسلمانان و همه‏ى فرق اسلامى نسبت به او با همه‏ى وجود و با دل و جان، ارادت و محبت مى‏ورزند. اين علاقه و محبت از برجستگيها و صفات و خصالى ناشى مى‏شود که هر انسان منصفى در مقابل اين خصال، خاضع است؛ قدر جامع و قدر مشترک، اين است.

ايمان مخلصانه، جهاد فداکارانه، ذوب شدن در امرونهى الهى، اطاعت و عبوديت مطلق در مقابل خداوند، بى‏اعتنايى به زخارف دنيوى و جهات مادى، رحم و انصاف و عدالت نسبت به عموم مردم، نگاه عطوفت‏آميز به مظلومان، به ضعيفان، به مستضعفان، ايستادگى و قاطعيت در مقابل دشمنان دين، رفتن به دنبال وظيفه در همه‏ى شرائط و با هر گونه سختى و دشوارى؛ اينها کلمات حکمت‏آميزى است که بشر ديروز و امروز و فردا به اين کلمات نيازمند است. نهج‏البلاغه‏ى اميرالمؤمنين (عليه‏الصّلاةوالسّلام) درسِ هميشه‏ى بشريت است. اين شخصيت ظاهرى اميرالمؤمنين (عليه‏الصّلاةوالسّلام) است که چشم کوته‏بين ما مى‏تواند آن را ببيند و حس کند و زيبايى‏هاى آن را ادراک کند. ابعاد معنوى و قدسى و ملکوتى، مخصوص قديسين و مخصوص صديقين است، که آنها مى‏بينند؛ و چشمهاى ما توانايى ندارد که مانند اولياءاللَّه و بندگان مقرب الهى آنها را درک کنند. امروز سالگرد ولادت يک چنين شخصيتى است و البته عيد است.